Káinn fæddist 1859, ólst upp á Akureyri og í Eyjafirði en fluttist 19 ára gamall til Vesturheims þar sem hann bjó í Winnipegborg í Manitóba og síðar sunnan línu, í Norður-Dakóta.
Káinn var gæddur náðargáfu sem hann beitti óspart þegar mikið stóð til hjá löndum hans eða þeim lenti saman með gífuryrðum og látum. Þá greip hann til sérgáfu sinnar.
Hér segir Jón Hjaltason sagnfræðingur sögu þessa fyrsta og eina kímniskálds Íslendinga sem ódrukkinn var þurr á manninn en hreifur allra manna glaðværastur:

Að sjá mig aðeins ófullan
enginn maður sér mig.

Saga Káins er um leið saga Vestur-Íslendinga sögð af glettnislegum sjónarhóli skáldsins sem orti:

En undarlegast atvik samt ég tel
að Íslendingur skyldi frjósa í hel.