Í ævisögu Davíðs Stefánssonar, Snert hörpu mína, sem út kom árið 2007
er ekki mikið fjallað um náin samskipti hans við konur. Davíð var fámáll
um einkalíf sitt og lengst af hefur lítið verið vitað með vissu um samskipti
skáldsins við hitt kynið. Margt hefur þó verið sagt og skrifað um ástamál
Davíðs, oftar en ekki byggt á hæpnum forsendum. Jafnvel eru til þeir
einstaklingar sem gengið hafa svo langt að túlka sum ljóð hans með þeim
hætti að þau endurspegli takmarkaðan áhuga hans á konum. Frásögnin í
þessari bók sýnir að slíkar bollaleggingar eru ekki í takt við veruleikann.