Í október árið1915 hóf íslenska dagblaðið Lögberg í Winnipeg útgáfu á sérblaðinu Sólskin sem ætlað var börnum íslenskra innflytjenda í Vesturheimi. Börnin fóru ekki varhluta af útgáfunni og ekki leið á löngu bar til þau mynduðu með sér leshring. Um það vitna fjölmörg bréf sem dagblaðið birti í nafni Sólskinsbarna. Bréfin eru flest skrifuð á íslensku og veita djúpstæða innsýn í daglegt líf og kringumstæður íslenskra innflytjenda Norõur Ameríku á fyrstu áratugum tuttugustu alda. Börnin skrifa einnig um samfélagsleg og menningarpólitísk málefni, meðal annars áhrif fyrri heimsstyrjaldar á líf fólks og albjóðlega baráttu fyrir kvenfrelsi. Staða íslenskunnar í úthafi enskunnar er þeim einnig hugleikin og í því efni fengu þau meðal annars hvatningu frá börnum á gamla landinu en Halldór Laxness, ungur að árum, birti bréf í Sólskini. Bókin um Sólskinsbörnin byggir á rannsókn Christophers W. E. Crockers á þessari einstöku heimild og varpar nýju ljósi á lífsreynslu og kringumstæður íslenskra vesturfara. Birna Bjarnadóttir er ritstjóri bókarinnar.