Ævisaga þessi er gefið út í tilefni af 350 ára ártíð Brynjólfs Sveinssonar en hann lést 5. ágúst 1675. Meistari Brynjólfur fæddist 14.
september árið 1605 og var biskup í Skálholti á árunum 1639-1674. Hann var einhver dugmesti biskup íslensku siðbótarkirkjunnar.
Brynjólfur stóð meðal annars fyrir byggingu dómkirkjunnar í Skálholti, sem hefur verið kölluð Brynjólfskirkja, og stóð á árunum 1650-1802 eða til loka þess tíma er Skálholt var biskupssetur. Þá var hann þekktur fyrir atorku sína í embætti. Hann kom skýrsluhaldi kirkjunnar í lag og hélt vel utan um eignir hennar. Skálholtsstóll var lengi stærsti landeigandi Íslands, ásamt Hólastól.
Brynjólfur var þó einna þekktastur fyrir handritasöfnun sína. Hann bjargaði mörgum bókmenntalegum gersemum frá glötun svo sem Konungsbók Eddukvæða og þar með Hávamálum og Völuspá.
Í dag kannast hins vegar flestir við hann vegna dapurlegra örlaga dóttur hans, Ragnheiðar Brynjólfsdóttur, og harkalegra viðbragða biskups við hrösun hennar. Frá öllu þessu og mörgu fleira er sagt í þessari ævisögu Brynjólfs biskups.