Í sjálfsævisögu Guðbjargar Þórðardóttur segir frá heimsókn ungrar íslenskrar konu til Stokkhólms vorið 1947. Hrifning hennar af borginni varð slík að hún ákvað að setjast þar að til frambúðar.

Í bókinni gefur hún sjálfri sér nafnið Marta. Hún lýsir sér sem konu sem gerir litlar efnislegar kröfur, lifir nægjusömu lífi en í risastórum hugarheimi um allt sem gefur lífinu gildi. Sagan er sögð á hispurslausan og líflegan hátt. Þar kemur við sögu litríkur sambýlismaður hennar ásamt fjölbreyttum skara samferðafólks.

Þetta er ástar- og örlagasaga hrifnæmrar konu sem ólst upp á afskekktum bæ í Vopnafirði en festi kyrfilega rætur í sænsku stórborginni á gífurlegum umbreytingatímum eftirstríðsáranna í sænsku þjóðlífi.

Sögu sína skrifaði Guðbjörg á sænsku en hér birtist hún í íslenskri þýðingu.

Sannkallaður yndislestur!

Þýðandi: Emil B. Karlsson