Í tíu ár hafði eiginmaður Gisèle Pelicot byrlað henni lyf, nauðgað henni og boðið fjölda ókunnugra manna inn á heimili þeirra til að misnota hana á meðan hann tók árásirnar upp á myndband. Þegar lögreglan komst á snoðir um málið fyrir tilviljun rataði það í fréttir um allan heim. Í réttarhöldunum sem fylgdu í kjölfarið krafðist Pelicot þess að þau yrðu opin öllum. Allir áttu að sjá hverjir glæpamennirnir voru, hvað þeir höfðu gert henni og að hún neitaði að bera skömmina.

Í Óði til lífsins segir Gisèle Pelicot frá ævi sinni og óbilandi leit að hamingju, bæði fyrir og eftir að upp komst um glæpi eiginmannsins. Saga hennar er sögð til að veita von, kalla eftir breytingum og sýna fórnarlömbum kynferðisofbeldis hvernig finna megi frið og njóta lífsins á ný.

Ólöf Pétursdóttir þýddi