Þessi bók fjallar um hvernig tekju- og eignaskipting á Íslandi
þróaðist frá millistríðsárunum til samtímans. Sýnt er
hversu ójafnt tekjur og eignir skiptust fyrir stríð en urðu svo
mun jafnari á eftirstríðsárunum. Í um hálfa öld voru Íslendingar,
ásamt öðrumnorrænum
þjóðum, með einna jöfnustu tekjuskiptingu
sem þekktist í heiminum. Þjóðfélagið tók síðan stakkaskiptum
með verulegri aukningu ójafnaðar á rúmum áratug fram að
hruni fjármálakerfisins árið 2008. Þau umskipti tengjast einkum
breyttu þjóðmálaviðhorfi og nýjum aðstæðum sem eiga rætur að
rekja til stjórnmála, hnattvæðingar og fjármálavæðingar.
Þetta er í senn saga mikilla umskipta og raunar mikillar sérstöðu
íslensks samfélags. Meginmynstrið í langtímaþróun ójafnaðar á
Íslandi var þó svipað og hjá mörgum vestrænum þjóðum, eins og
fram kemur í rannsóknum Thomasar Piketty og félaga, en sveiflur
milli jafnaðar og ójafnaðar voru þó óvenjumiklar á Íslandi.
Bókin byggist á viðamiklum greiningum og alþjóðlegum samanburði
á skiptingu tekna og eigna en þróun ójafnaðar er sett í
samhengi
við einkenni íslensks samfélags til lengri tíma: atvinnuþróun,
stjórnmál, stéttaskiptingu, hugarfar, kynjamun, skattamál,
vinnumarkað, velferðarríki og þjóðarauð.