,,Freistandi er að halda því fram að konur gangi
nær sjálfum sér í ljóðum sínum en karlar, yrki
oftar og meira um persónulega reynslu en þeir og
lífshlutverk sín Í að vera dóttir, systir,
vinkona, ástkona, eiginkona, móðir, formóðir. Þó
var það ekki fyrr en valið í þetta
kvennaljóðasafn var langt komið sem sú hugmynd
fæddist að láta ljóðin mynda eins konar
lífssögu: Byrja á ljóðum um að vera barn, sem
síðan yxi upp, yrði unglingsstúlka, kona ´ Þó að
ekki fylli öll ljóðin þessa ³konuæviÊ gerði
ákvörðunin valið oft auðveldara, og ekki veitti
af. Konum sem yrkja er ekkert mannlegt
óviðkomandi eins og hér má sjá og eftir þær er
til efni í mörg og margvísleg ljóðasöfn.Ê
Silja
Aðalsteinsdóttir, 1998

Perlur úr ljóðum
íslenskra kvenna voru prentaðar tvisvar, 1998 og
1999, en eru löngu uppseldar. Það hefur orðið að
ráði að gera nýja útgáfu og auka við nokkrum
ljóðum sem hafa verið ort síðan.