Máney á heima í sveitinni hjá ömmu og afa. Hún vill hvergi annars staðar vera, enda elskar hún dýrin, heimalningurinn skoppar í kringum hana og ferðamenn kaupa af henni kleinur og kindahausa. Þegar Sólmundur flytur á næsta bæ er hann eins og geimvera og gargar á alla. En þegar þau bjarga álftaregginu frá tófunni breytist allt. Seint um kvöld fara þau svo saman að álfkonuhólnum og myrkrið gleypir þau. Það besta er þó að Sólmundur á litla systur sem getur kannski orðið systir Máneyjar líka.