„Afsakið, en hvað ert þú?“
„Hvað meinarðu með hvað ég sé?“
sagði ég.
„Já, hvers konar dýr ertu?“
Þá hugsaði ég: Ja, hérna! Ég hlýt að
vera kominn í þessa afskekktu sveit,
sem mamma talar stundum um.
Aumingja kindin hefur aldrei áður
séð barn.
„Ég er ekki dýr,“ svaraði ég,
„ég er Barði.“
„Eins og hlébarði?“ spurði kindin.
„Nei, ég heiti Barði. Hvað heitir þú?“
„Kind.“
„Ég skil.“