Afdalabarn fjallar um æsku og einangrun, fóstur
og föðurást, ást og ástleysi, fortíð og nútíma,
sveitasamfélag á síðustu metrunum sem hnusar
treglega af nýjum tíma. Hér kemur einnig
stéttamunur til tals, sem og hinn mikli
menningarmunur á möl og dal, sem hlýtur að hafa
verið höfundi hugleikinn, konu sem lengstum bjó
í sveit en flutti loks á Krókinn og skrifaði sig
úr honum sauðárgráum inn í prentvélarnar fyrir
sunnan.Ê